ibtidâ'î


ibtidâ'î
(A.)
[ ﯽﺋاﺪﺘﺑا ]
1. ilkel.
2. ilkokul.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • ibtida — is. <ər.> Başlanğıc, ilk, əvvəl (intiha ziddi.) Ayın ibtidası. – İnsan, ömrünün ibtidasından intihasına qədər möhtacdır təhsili ülumə. H. Z.. <Şeyx Sənan:> Bir səfərdir bu, adəta, məchul; Qayə məchul, ibtida məchul. . . H. C..… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ibtidâ — (A.) [ اﺪﺘﺑا ] 1. ilkin, önce. 2. başlangıç. 3. başlama. ♦ ibtidâ etmek başlamak …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • ibtida’ — ə. 1) başlama; 2) başlanğıc, baş, əvvəl …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • İBTİDA — Baş taraf. Evvel. Başlangıç. En önce, başta …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İBTİDA' — Benzeri olmayan bir şey yaratmak. (Bak: İbd …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ibtida — başlama; başlangıç; ilkin; en önce; başta …   Hukuk Sözlüğü

  • İBTİDA-İ CÜLUS — Hükümdarlığın başlangıcı. Tahta çıkışın ilk zamanları …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İBTİDA-İ DÂHİL — Tar: Medreselerden orta tahsili verenler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İBTİDA-ŞÜDEGAN — f. Stajyer …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HÜSN-Ü İBTİDA — Mevzuya münasib bir ifade ile söze başlama …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük